تبليغاتX

منبع کدهای موزیک وبلاگ کلیک کنید

کلبه تنهایی

کلبه تنهایی
پسرک آذری

سه شنبه بیستم اسفند 1387


چه سخته تو جاده غريبونه رفتن
غم هجرتو با دل سايه گفتن
چه سخته تن سرد آفتابو ديدن
رو خط غروب , بی تو تا شب رسيدن
چه غمگينه فصل خزون جدايی
برای گسستن از اين آشنايی
فقط انتظارو فقط ره سپردن
شکست دل و جا گذاشتن,نه بردن
دله تنگم از اين سفر ,بی تو خستست
تو غربت , دل آسمون هم شکستست
تو اين جاده سخت و اين راه تاريک
به هر جا بری دوريه , با تو نزديک
نه پايانو آغاز , نه اول نه آخر
واسه گريه من نه دامن نه بستر


مرگ من روزی فرا خواهد رسید                        

                          در بهاری روشن از امواج نور

در زمستانی غبار آلود و دور            

                          یا خزانی خالی از فریاد و شور

مرگ من روزی فرا خواهد رسید                  

                            روزی از این تلخ و شیرین روزها

روز پوچی همچو روزان دگر             

                      سایه ای ز امروزها،دیروزها

خاک می خواند مرا هر دم به خویش                     

                          می رسند از ره که در خاکم نهند

آه،شاید عاشقانم نیمه شب          

                      گل بر روی گور غمناکم نهند

می رهم از خویش و می مانم ز خویش                       

                           هر چه بر جا مانده ویران می شود

روح من چون بادبان قایقی           

                        در افقها دور و پنهان می شود

لیک دیگر پیکر سرد مرا           

                        می فشارد خاک دامنگیر خاک

بی تو و دور از ضربه های قلب تو                     

                         قلب من می پوسد آنجا زیر خاک

 

در غروب به دنباله کسی می گشتم

 

در بی کسی ها پی کسها بودم

 

در دنیا به دنباله مرگم می گشتم

 

در مرگم پی زندگی دوباره می گشتم

 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 

کاش درخت مرگ منم

به بلندی سروی بود

تا شاید دوباره

می دیدم روی ماه او را...

 

كاش مي شد عشق را معنا کنيم
کاش مي شد خنده بر دنيا کنيم
کاش بودي از دل من با خبر

 

گريه ام ميکرد بر قلبت اثر

کاش مي شد مرهم زخمم شوي

کاش مي شد همدم عشقم شوي

کاش مي شد خواب را تعبير کرد

کاش مي شد عشق را تفسير کرد

کاش مي شد مثل باران مي شديم


کاش مي شد رعد و طوفان مي شديم

کاش مي شد عشق را بهتر شناخت

نغمه اي از عشق و از مستي نواخت

کاش مي شد عشق را معنا نمود

 

 

 

 

Image hosting by TinyPic

 

Image hosting by TinyPic

+ ساعت 16:19 نويسنده تکسوار عشق |

یکشنبه بیست و دوم دی 1387

از تمام دوستان گلم معضرت می خوام  که به تک تک شما  سر نزدم  از همین جا به  همه ی شما نازی -فاطی  -آرش - محمد و سایر دوستان عرض ادب  و احترام می کنم

+ ساعت 21:0 نويسنده تکسوار عشق |

یکشنبه بیست و دوم دی 1387

محبوب من

در شب های سیاه سربی

                        مهتاب منی

در روزهایی که

آبی آسمان گم می شود

و خورشید را

خدای ابرها

در میان پنبه های چرک آلود

زندانی کرده است

                        آفتاب منی

محبوب من

ای کاش می دانستم...

«همین قدر که من بی تاب توام،

                      تو هم بی تاب منی؟»

+ ساعت 20:54 نويسنده تکسوار عشق |

جمعه بیست و چهارم آبان 1387

گرم یادآوری یا نه ...

من از یادت نمی کاهم...

تو را من چشم در راهم ...

هنوزم همانم که بودم

============================================================

تحمل را

در قفس حوصله ام

حبس می کنم

بی قراری می کند ...

از مصیبت ،

دانه اش می دهم

تاب نمی آورد ،

می میرد ... ... ...

 


============================================================

یک دختر غزل زده از پشت روسری

در قلب من نشسته و یارم نمی شود

گاهی برای اینکه بفهمد که عاشقم

می خواهمش به شعر بیارم ، نمی شود

حرف دلش عصاره ی تلخی ز واژه هاست

بس کن ! نباش ! دوست ندارم ! نمی شود !

هم دوره های شاعرش عاشق شدند و من

هر کار میکنم که دچارم ... ، نمی شود

گفتم که شعله ور بشوم تا بسوزمش

اما هنوز دلهره دارم ، نمی شود

+ ساعت 21:54 نويسنده تکسوار عشق |

جمعه بیست و چهارم آبان 1387

من پذيرفتم شکست خويش را/پندهاي عقل دور انديش را/من پذيرفتم که عشق افسانه است/اين دل درد آشنا ديوانه است/مي روم از رفتنم شاد باش/از عذاب ديدنم آزاد باش/چون که تو تنهاتر از من مي روي/آرزو دارم تو هم عاشق شوي/آرزو دارم تو هم بفهمي درد را/معني برخورهاي سرد را......

+ ساعت 14:34 نويسنده تکسوار عشق |

دوشنبه چهاردهم مرداد 1387

 

نمی دانی که انسان بودن و ماندن در این دنیا

چه دشوار است

 چه زجری می کشد آنکس که انسان است

و  از احساس سرشار است

زندگی دفتری از خاطرهاست ... یک نفر در دل شب ، یک نفر در دل خاک ... یک نفر همدم خوشبختی هاست ، یک نفر همسفر

سختی هاست ، چشم تا باز کنیم عمرمان می گذرد... ما همه همسفریم...

یک سنگ کافی است برای شکستن شیشه ...یک جمله کافی است برای شکستن قلب ...یک بیت کافی است برای عاشق شدن و یک دوست کافی است برای تمام زندگی

 

+ ساعت 3:52 نويسنده تکسوار عشق |

دوشنبه چهاردهم مرداد 1387

به آنچه که فرشتگان درونت می گویند گوش کن.

آن ها برای کمک به تو اینجا هستند تا بتوانی

زندگی ات را روز به روز بهتر کنی.

کار های نیک انجام بده

سعی کن گله ها را کنار بگذاری

به جست و جوی دوست فراموش شده خود برو

نامه ای محبت آمیز برای پدر و مادرت بنویس

به قولت پایبند باش

پیش از حرف زدن به دنیای اطراف گوش کن

وفاداری خود را در گفتار و کردارت نشان بده

دشمنت را ببخش

برای وقتت ارزش بیشتری قایل باش

در صورتی که اشتباه کردی عذر خواهی کن و

بگذار کینه ها از بین بروند

مهربان و آرام باش

کمی بیشتر لبخند بزن

پ ن : همه چی شبیه یه معجزه بود...باورش سخته...ولی اتفاق قشنگی بود ( :

+ ساعت 3:51 نويسنده تکسوار عشق |

حادثه

دوشنبه چهاردهم مرداد 1387

حادثه ؛ عشق گذرا....پس کو عشق پایدار

یه کوچه باغ

 یه رهگذر

یه حادثه

قصه همیشگی

 عاشقی!!!!!!!!!

 قصه مجنون شدن

 دلدادگی !!!!!!!!

توی رویا قد کشیدن

 تو خیال قدم زدن

دوباره شاعر شدن – ترانه خوندن – گریه کردن

التهاب و بی قراری

بغض و تردید و گلایه

گریه های کودکانه -   بی بهانه -   بی ترانه - بی کرانه !!!

عشق و دلدادگی

مجنون و آوارگی

 آری ..... ....

تا می خوای داد بزنی با تموم دل عشقتو فریاد بزنی!

می بینی تو موندی و یه کوله بار خاطره !!!!

 واسه تو مونده از اون

یه رد پا یه قافله .................

بهت می گن ............غصه نخور ، تا بوده همین بوده ....اینه رسم روزگار

می خوای که اشک بریزی

                                گریه کنی

                                           می بینی که اشکی نموده

                                                                         بی خیال از این زمونه

                                بی خیال از این زمونه ، بی خیال از این زمونه

+ ساعت 3:47 نويسنده تکسوار عشق |

او گفت:

دوشنبه چهاردهم مرداد 1387

گفت دیدی چگونه آزاردم ترا دل زود آشنای ساده تو

 

گفت دیدی که عاقبت کشتم روح آزاد و افتاده تو

 

گفت ، دیدی چگونه بشکستم  اعتبار تو از خود خواهی

 

گفت دیدی که دوستان ترا با چه نیرنگ راندم از برت

 

گفت دیدی که از تو ببریدم  عشق دیرین نازنین تو را

 

گفت دیدی که از سرت بیرون کردم اندیشه وفاداری

 

گفت دیدی که در تو شد خاموش آتش مهربانی و یاری

 

گفت دیدی که در زمانه ما معنی دوستی دگرگون است

 

گفت دیدی که از حسادت و بغض دوستی را ندیده بگرفتم

+ ساعت 3:45 نويسنده تکسوار عشق |

دوشنبه چهاردهم مرداد 1387

توي اين شهر بزرگ ،

 

                        آدما خونه دارن ، كفترا لونه دارن

 

                        من كدومم كه نه يك لونه ، نه يك خونه دارم ؟

 

شايد اون شقايقم كه كنج باغچه در مياد

 

                       تك و تنها مي مونه تا حوصله اش به سر مياد

 

آخرش تو اوج غربت ميشه پرپر ميميره

 

                       نه تولدش كسي رو خوشحال مي كنه

 

                      و نه بعد مردنش كسي سراغش مي گيره

 

ولي نه ته دلش حس مي كنه با اون گل مريم الفت ديرينه داره

 

آخه مريمه كه فقط مثل اون يه دل بي كينه داره

 

شايد اون شقايقي كه دلش مي خواست بميره ،زنده بمونه

 

آخه اون فكر مي كنه كه

 

                               مريم هم دوستش داره

 

خوب !

 

      واسه زندگي هم

 

                               همين بهونه كافيه !!!!

+ ساعت 3:35 نويسنده تکسوار عشق |

باور نمی کنم ...

پنجشنبه دهم مرداد 1387

باور نمی کنم ...

باوم نمی شود او که عشقش الاهی بود اینگونه از پیشم رود

مگر می شود کسی را از ته قلب بخواهی و راحت خارجش کنی دورش بیندازی

خدایا چرا من؟ چرا مرا برای این امتحان انتخاب کردی؟؟؟؟؟؟؟؟؟

منتظرش بودم و مشغول جور کردن شرایط ولی زود فراموشم کرد...

ایا عشقش راست بود؟ اگر بود چرا بی هیچ واهمه رهایم کرد ؟ چرا؟ مگر عروسک اسباب بازی اش بودم؟

اگر عشقش راست نبود پس ان حرف ها و حدیث ها چه بود؟ ان گریه ها چه بود ؟

چرا منتظر نماند؟ چطور فراموشم کرد ؟ مگر نه اینکه لحظه به لحظه عمرمان  در فکر هم بودیم؟ شاید هم من تنها در فکرش بودم و او در فکر دیگری...........

چقدر سخت است   نفسم به شمارش افتاده   بغض راه گلویم را بسته   اشک مجالم نمی دهد ارامم هم نمی کند بغضم را نیز فروکش نمی کند    چقدر سخت است که بفهمی ان روزها که برایش می گریستی او داشته تو را جایگزین می کرده   

چه شد؟ به کدامین گناه؟  از صحنه بازی اخراجم کردند ان هم بی خبر ، به قلبم خنجر زد ان هم از پشت ان هم عزیز ترین کسم ، مگر خودش نبود که می گفت اگر خواستی بروی بگو و برو ؟؟؟   چه کردی با دلم؟ با جانم ؟ با روحم؟  چه کردی ؟

دوستی می گفت: انتظار سخت است و فراموش کردن هم سخت ، اما سخت تر از همه آن است که ندانی باید انتظار بکشی یا فراموش  کنی .......... و این دوست نمی دانست سخت تر از همه اینها آن است  که بگویند فراموش کن و تو انتظار بکشی و پایان انتظارت معلوم نباشد و ناگهان خود را پشت در های بسته و جلوی پل شکسته ببینی و کسی به تو بگوید او تنهایت گذاشت و رفت ان هم در هنگامی که فکر می کردی تنها ترین تنهای دنیا نیستی ، هنگامی که فکر میکردی اگر میگریی او نیز می گرید ....

 

میدانی ، من گلی  دارم ، زمانی بود که هر وقت دلم برایش تنگ میشد ان گل را نگاه می کردم می بوییدم  یاد نگاهش می افتادم ولی اکنون این گل نشانه نا خالصی احساس اوست ، این گل تداعی گر خنجری است که به قلبم فرو کرد آن هم از پشت.................

 

چرا آرام نمی گیرم ؟ چرا خوابم نمی برد ؟ خسته ام خسته .....

میگویند خدا در دلهای شکسته است، پس با این دل شکسته ام فقط برای خوش بختی اش دعا می کنم

خدای من خوشبختش کن و مرا زودتر با خود ببر که دیگر نمی توانم

خداااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

+ ساعت 23:11 نويسنده تکسوار عشق |

دنيا رو بد ساختن

پنجشنبه دهم مرداد 1387

 اوني كه دوسش داري تو رو دوست نداره

اوني كه تو رو دوست داره تو دوسش نداري

 و اوني كه هم تو دوسش داري هم اون تو رو دوست داره

 به رسم آيين به هم نميرسن

+ ساعت 1:39 نويسنده تکسوار عشق |

پنجشنبه دهم مرداد 1387

در خواب ناز بودم شبي

                          ديدم كسي در مي زند

                                                     در را گشودم روي او

                                                                          ديدم غم است در مي زند

اي دوستان بي وفا

                    از غم بياموزيد وفا  

                                         غم با آن همه بيگانگي

                                                                   هر شب به من سر مي زند  

+ ساعت 1:36 نويسنده تکسوار عشق |

چهارشنبه نهم مرداد 1387

آخرین باری که گریستم در خانه نشسته بودم

پاسی از شب گذشته بود

به سایه ها و سوسوی چراغها خیره شده بودم

همه ی آنچه دارم می دهم تا از دستشان رها شوم

آخرین باری که گریستم کسانی را دیدم که مدتها زیر باران ایستاده بودند

سربازانی علاف که در ترنی چپانده شده بودند

دستها بر میله و چشمانی پر از اشک و کلام همان کلام کهن

آه خدایا تنهایم گذاشته ای

آه خدایا تنهایم گذاشته ای

آخرین باری که گریستم باورم نمی شد

به صورت سربازی خیره شده ام که با تفنگش زیر باران ایستاده

چهره اش کودکانه بود چون فرزندم که اینجا خوابیده

وآن سربازی که لبخند زد خود من بودم

آه خدایا تنهایم گذاشته ای

آه چرا تنهایم گذاشته ای؟

آه خدایا تنهایم گذاشته ای

آخرین باری که گریستم

----------------------------------

هر روز گفتم بازم میگم

همه هستی من یاسه

عشق زندگیم عطر یاسه

یاس من در اوج بی کسی هایم

تنهام نذار مهربون

+ ساعت 1:25 نويسنده تکسوار عشق |

چهارشنبه نهم مرداد 1387

 

انچنان کز رفتن گل خار می ماند به جا

از جوانی حسرت بسیار می ماند به جا

اه افسوس و سرشک گرم و داغ حسرت است

انچه از عمر سبک رفتار می ماند به جا ...

مهربانی از میان خلق دامن چیده است

از تکلف اشنایی بر طرف گردیده است

وسعت از دست و دل مردم به منزل رفته است

جامه ها پاکیزه و دل ها به خون غلتیده است ...

مدتی شد کز حدیث اهل دل گوشم تهی است

چون صدف زین گوهر شهوار اغوشم تهی است

از دل بیدار و اشک اتشین و اه گرم

دستگاه زندگی چون شمع خاموشم تهی است ...

نیستم غمگین که خالی چون کدویم می کنند

کز می گلرنگ . صاحب ابرویم می کنند

گر چه می سازم جهانی را از صهبا تا دماغ

هر کجا سنگیست در کار سبویم می کنند...

شود از باد تا شمشاد گاهی راست گاهی کج

به جلوه سرو قدت با د گاهی راست گاهی کج

ز بهر کندن خارا برای سجده ی شیرین

شده در بیستون فرهاد گاهی راست گاهی کج ...

 

                      

+ ساعت 1:23 نويسنده تکسوار عشق |

به سوی تو

چهارشنبه نهم مرداد 1387

به سوی تو ،به شوق روی تو ،به طرف کوی تو،سپیده دم آیم

 

مگرتورا جویم بگوکجایی؟نشان توگه از زمین گاهی از آسمان جویم

 

ببین چه بی پروا ره تومی پویم بگوکجایی؟

 

کی رودرخ ماهت ازنظرم به غیرنامت کی نام دگرببرم

 

اگرتورا جویم جدیث دل گویم بگوکجایی..به دست تودادم دل پریشانم دگرچه خواهی؟

 

یک دم از خیال من نمیروی ای غزال من دگر چه پرسی زحال من

 

تاهستم من اسیرکوی توام به آرزوی توام

 

اگرتورا جویم حدیث دل گویم بگو کجایی

بدست تو دادم دل پریشانم دگرچه خواهی

 

فتاده ام از پا بگوکه از جانم دگرچه خواهی؟

+ ساعت 1:20 نويسنده تکسوار عشق |

یک دختر غزل زده از پشت روسری

چهارشنبه نهم مرداد 1387

یک دختر غزل زده از پشت روسری

در قلب من نشسته و یارم نمی شود

گاهی برای اینکه بفهمد که عاشقم

می خواهمش به شعر بیارم ، نمی شود

حرف دلش عصاره ی تلخی ز واژه هاست

بس کن ! نباش ! دوست ندارم ! نمی شود !

هم دوره های شاعرش عاشق شدند و من

هر کار میکنم که دچارم ... ، نمی شود

گفتم که شعله ور بشوم تا بسوزمش

اما هنوز دلهره دارم ، نمی شود

*************************

دیشب برای خود کشی ام نقشه می کشید

در دفترم نوشت که یارم نمی شود

+ ساعت 1:17 نويسنده تکسوار عشق |

واسه عزیز جونم (s)

چهارشنبه نهم مرداد 1387

 

بی تو اما زندگیم چه خالیه

تقدیم به تو که واسه من بهترینی

برای تو می گویم:

اي تنها ترين اسطوره ی من

تو تكانهاي گرم قلب مني محبوب من با من باش

با توهستم اي لنگر تسكين

هر چه باشی و هر کس باشی

تنها کسی هستی  که در کنارت

آرام می گیرم و همه ی دردهایم را فراموش می کنم

اي تكانهاي دل بی قرارم .اي آرامش ساحلم

با تو هستم

اي نور.اي منشور.اي تمام طيفهاي آسماني

با تو هستم اي دلشوره شيرين

 و ای احساس سر در گم ٬ هر چه هستي باش

اما كاش.....

نه جز اين آرزويي نيست

هر چه هستي باش

اما باش

+ ساعت 1:15 نويسنده تکسوار عشق |

فلسفه گناه و دوست داشتن

چهارشنبه نهم مرداد 1387

 

 
دوست داشتن خیلی شبیه احتیاج داشتن است

يک جور احتياج داشتن مفرط

 و گاهی هم دوست داشتن راهی برای فراموش کردن است

 چند روزیست غریبه ای در زندگیم پیدا شده ... حس میکنم دوستش دارم ...

 و خودش هم باور کرده که  خیلی دوستش دارم !

 نمی دانم ... شاید برای به خاکسپاری خاطرات گذشته  !

 يکبار ...  نیمه شب ... از او پرسيدم :

 -  چرا منو دوست داری ؟
 
 و حس کردم بعد از اين سئوال روی گونه سمت چپ او و
 
 روی احساسات من چال کوچکی افتاد  و این شروع تازه ای بود برای یک هم آغوشی ،
 
 بوسه های عاشقانه در تاریکی ،

 شنیدن نفسهای هوسناک ،

 و لذت بردن از یک گناه .
 
 همیشه معتقدم گناه بايد لذت داشته باشد

 گناهی که لذت ندارد ؛‌ حماقت است

 آدم ها گناه می کنند و گناه می کنند و گناه می کنند
 
 و هيچ لذتی در پس گناهان بيشمارشان نيست

 يا آدم ها خيلی احمق شده اند

 و يا من در تعريف گناه اشتباه می کنم

 من همه چيز را می دانم و هيچ چيز را نمی فهمم

 و اين عميقا تاسف بار است .

خیلی بد است
گاهی آدم دلش میخواهد از خودش فرار کند

از خودش و گذشته اش و آينده ای که نمی خواهد داشته باشد

 به هر طرف که می دود ؛‌ باز هم جز خودش ؛ کسی نيست

 به کسی دل می بندد تا خودش را فراموش کند

 به کسی ديگر که مثل خود او از خودش فرار کرده است و
 
 از دیگران هم همینطور
 
 مدتی می گذرد

 اندکی آرام می گيرد و کمی فراموش می کند

 اما دوباره عصيان می کند و خودش می شود

 همانی می شود که روزی از او فرار کرده بود

 همانی می شود که نمی خواست باشد

 دل می کند و همه چيز را به هم می ريزد و در پی يافتن
 
 سعادت
چیزی که گمشده همیشگی اوست

به تنهائی میگریزد و باز
 
 خودش را می بيند و نااميدانه به ديوار بلند آرزوهای
 
 سرکوب شده اش چنگ می زند
 
 باز هراسان و دربدر از خويش می گريزد تا شايد

 باز در خم کوچه ای ؛

 کسی مثل خودش را بيابد و او را در آغوش بکشد

 تا چند روزی باز فراموش کند و مشغول باشد

 مدام واژه های عاشقانه تکرار می شود و مدام لبهای
 
 ترک خورده  ((‌ دوستت دارم ))‌ را تکرار می کنند
 و شاید در لحظه ای کوتاه
 
 آدم بدون اينکه خودش بفهمد

 در بالای پرتگاهی که راه برگشتنش سخت است

 رها شود

 آری ...  اين جا نمی شود به کسی نزديک شد ،

 آدم ها از دور دوست داشتنی ترند ...

+ ساعت 1:11 نويسنده تکسوار عشق |

یکشنبه ششم مرداد 1387

 

============================================

راز بي پرده گمانم بي تو هرگز نتوانم به در خسته ي قلبت نظري كن كه شايد من همانم

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

+ ساعت 0:1 نويسنده تکسوار عشق |

سه شنبه بیست و پنجم تیر 1387

به  خاطر دوست خوبم سارا  این اشعار رو در وبلاگم میزارم

===================================================

بسوزد خانه ي ليلي و مجنون كه رسم عاشقي در عالم انداخت اگر ليلي به مجنون داده ميشد دل هيچ عاشقي رسوا نمي شد

**********************************************************

ماه نمی دونست چه جوری بتابه از روی دست تو دید و بلد شد خورشید که دید نوری ازش نمی خوای رفت بالای قله و با تو بد شد دریا که دید موج موهات از اون نیست غرشی کرد و ته دل حسود شد آسمون از غم که تو رو زمینی تا همیشه رنگ چشاش کبود شد گل که دونست خزون واسه تو هیچه رنگش پرید و تو یه لحظه پژمرد درختی که تو

***********************************************************

به گذشته خود هرگز نیاندیش، مگر آن که بخواهی از آن نتیجه ای بگیری

+ ساعت 17:39 نويسنده تکسوار عشق |

وصیت نامه

سه شنبه بیست و پنجم تیر 1387

   وصیت نامه

روزی اگر به سراغ من آمد به او بگو :

« من خوب می شناختمش

نامت چو آوازی همِشه بر لب او بود .

حتی زمان مرگ

آن لحظه های پر ز درد و غم و غروب

آن بیقرار عشق

چشم انتظار دیدن رویت نشسته بود . »

روزی اگر سراغ من آمد به او بگو :

« شب در میان تاریکی در نور ماهتاب

هر روز در درخشش خورشید تابناک

هر لحظه در برابر آیینه ی زمان

آن دختر سکوت ؛

در انتظار دیدن رویت نشسته بود .»

روزی اگر سراغ من آمد به او بگو :

« جز تو دلش را به هیچ کس امانت نداد

هرگز خیانتی به دستان تو نکرد

هرگز نگاه پاک و زلال تو را ؛

با هیچ چشم سیاه مستی عوض نکرد

تا آخرین نفس ؛

در انتظار دیدن رویت نشسته بود . »

روزی اگر سراغ من آمد به او بگو :

افسوس ! دیر شد ؛ ای کاش !

کمی زودتر می آمدی . »

اما بگو :

« من خوب می دانم

حتی در آن جهان

آن خفته ی خموش ؛

در انتظار دیدن رویت نشسته است .»

 

+ ساعت 10:48 نويسنده تکسوار عشق |

چرا رفتی

دوشنبه بیست و چهارم تیر 1387

چرا رفتی... به من بگو چرا سر بسرم میزاری چرا راحت دیگه بهم نمیگی دوستم نداری بگو ازم چی دیدی چرا تنهام میزاری بگو ظالم مگه نگفته بودم به پایه تو می مونم چرا باور نداشتی تو من و قال گذاشتی من که کاری نکردم من که چیزی نگفتم چرا ظالم عشق من و فروختی به یه عشق دیگه ارزوهامو به باد دادی با یه اشاره شوق عشق مو بی بهونه ازم گرفتی چرا ظالم شبهایی که تنهام همدمی ندارم یاری ندارم , نایی ندارم یادمه تنهام گذاشتی من و نخواستی , چرا نخواستی عکسهاتو دارم می بینم دستام می لرزه وقتی می بینم از رفتن تو چند سال داره میگذره هنوزم به یادتم هنوزم چشم براهتم انقدر منتظر می مونم تا بیای دباره پیشم دباره پیشم بیا عشقم بیا عشقم بیا ببین دیگه شکستم من شکستم قریب و خستم چرا رفتی پیشم نموندی مگه چه کردم مگه چه کردم سرتو بزار رو شونم اروم بگیرم اروم بگیرم

+ ساعت 23:18 نويسنده تکسوار عشق |

ای کاش می دانستی

دوشنبه بیست و چهارم تیر 1387

ای کاش می دانستی چقدر سخت است. چقدر دشوار است، هر شب بی آنکه تو در کنارم باشی با یادت بنشینم و ترا زمزمه کنم و برایت بنویسم.

Upgrade your email with 1000's of emoticon iconsUpgrade your email with 1000's of emoticon icons
ای کاش بودی تا ببینی. چقدر در التهابم. نیستی در کنارم تا حرفهای دلم را رو در رو برایت بازگو کنم و من بایست هر شب، خسته از گذشت روز، خمیده از خستگی ها، بی تاب از خمودگی ها و رنجور از بی تابی ها و رنجیده از غریبه ها بنشینم و برایت سخنان شیرین بنویسم.

Upgrade your email with 1000's of emoticon iconsUpgrade your email with 1000's of emoticon icons


هیچ کس نیست که بداند در دلم چه می گذرد. اگر می بینی می نویسم و می نویسم و به نوشتن ادامه می دهم از آن روست که می دانم تو می خوانی. می دانم تو هستی و تو می بینی و می شنوی. می دانم که تو در کنار منی. شاید نه در فاصله ای نزدیک اما لاقل آنقدر که ... . اصلا مهم نیست. کافی لبخندی از تو و یا حتی گوشه چشمی را در ذهن مرور کنم. می توانم ساعتها بنویسم و برای همین است که می گویم اینها همه از سر عاشقی است

+ ساعت 23:13 نويسنده تکسوار عشق |

بدون تو هرگز

جمعه هفدهم خرداد 1387

این عشق تو سر پناه آخر من است و این دوست داشتنت تنها امید بودن من است

بدون تو حرفی برای گفتن نیست به جز یک کلام :آن هم کلام آخر 

خدا نگهدار زندگی

بدون تو جایی برای ماندن نیست و هیچ راهی برای زنده بودن نیست

چشم به راه تو می باشم در اینجاده زندگی با پاهای خسته و دلی پر از امید

بدون تو جایی نیست برای ماندن بدون تو باید سفر به آن سوی دنیا کرد....آری این کلام آخر من است

 بدون تو هرگز

+ ساعت 0:52 نويسنده تکسوار عشق |

جمعه هفدهم خرداد 1387

بر سنگ قبر من بنويسيد خسته بود اهل زمين نبود نمازش شکسته بود

بر سنگ قبر من بنويسيد پاک بود چشمان او که داءما از اشک شسته بود

بر سنگ قبر من بنويسيد اين درخت عمري برايه تبر و تيشه دسته بود

بر سنگ قبر من بنويسيد کل عمر پشت دري که باز نمي شد مانده بود

+ ساعت 0:49 نويسنده تکسوار عشق |

دوشنبه سیزدهم خرداد 1387

خیال کردم بری میری از یادم       تو رفتی و نرفت چیزی از یادم
تو رفتی تازه عاشقتر شدم من     از اونی هم که بود بدتر شدم من
صبح تا شب این شد کارم               که واسیه چشات بیدارم
 تو خدای عاشقایی تو تموم کس و کارم  
تو بداد من رسیدی وقتی تنها یمو دیدی    تو نذاشتی برم از دست اگه چیزیم هنوز
نازنینم امید شیرینم من بحز تو کسی نمی بینم
از اون روزی کخ رفتی       یه روز خوش ندیدم
بجز دستای گرمت بلا و خوش ندیدم
زندیگمو به پای تو دادم     اون روزا رو نمیره از یادم
نازنینم برس به فریادم 

+ ساعت 2:13 نويسنده تکسوار عشق |

دوشنبه سیزدهم خرداد 1387

ای کاش  اون کسی که براش اینا رو نوشتم می تونست بیاد بخونه؟!!!

براي همه وقت هايي كه مرا به خنده واداشتي.

براي همه وقت هايي كه به حرف هايم گوش دادي.

براي همه وقت هايي كه به من جرات و شهامت دادي.

براي همه وقت هايي كه مرا در آغوش گرفتي.

براي همه وقت هايي كه با من شريك شدي.

براي همه وقت هايي كه با من به گردش آمدي.

براي همه وقت هايي كه خواستي در كنارم باشي.

براي همه وقت هايي كه به من اعتماد كردي.

براي همه وقت هايي كه مرا تحسين كردي.

براي همه وقت هايي كه باعث راحتي و آسايش من بودي.

براي همه وقت هايي كه گفتي "دوستت دارم"

براي همه وقت هايي كه در فكر من بودي.

براي همه وقت هايي كه برايم شادي آوردي.

براي همه وقت هايي كه به تو احتياج داشتم و تو با من بودي.

براي همه وقت هايي كه دلتنگم بودي.

براي همه وقت هايي كه به من دلداري دادي.

براي همه وقت هايي كه در چشمانم نگريستي و صداي قلبم را شنيدي.



به خاطر همه ي اين ها هيچ وقت فراموش نكن كه :

لبخند من به تو يعني " عاشقانه دوستت مي دارم "

آغوش من هميشه براي تو باز است.

هميشه براي گوش دادن به حرفهايت آمادگي دارم.

هميشه پشتيبانت هستم.

من مثل كتابي گشوده برايت خواهم بود.

فقط كافي است چيزي از من بخواهي ,
بلافاصله از آن تو خواهد شد.

مي خواهم اوقاتم را در كنار تو باشم.

من كاملا به تو اطمينان دارم و تو امين من هستي.

در دنيا تو از هركسي برايم مهم تر هستي.

هميشه دوستت دارم چه به زبان بياورم چه نياورم.

همين الان در فكر تو هستم.

تو هميشه براي من شادي مي آوري به خصوص وقتي كه لبخند بر لب داري.

من هميشه براي تو اينجا هستم و دلم براي تو تنگ است.

هر وقت كه احتياج به درد دل داشتي روي من حساب كن.

من هنوز در چشمانت گم شده هستم.

تو در تمام ضربان هاي قلبم حضور داري.

                                امضاء: رضا صالحی 

+ ساعت 1:35 نويسنده تکسوار عشق |

شنبه یازدهم خرداد 1387

خسته ام از اين روند بي بهانه و تلخ
دلم گرفته از اين نوسان ها ي زوركي
كاش دستي ساده مرا از ترانه ي اكنون مي چيد
من به هيچ مي نگرم
و نميدانم چرا ديگر كسي براي كبوتر تنهايي شعر نمي خواند
چه حباب بي رنگي دارد عشق در فضاي ذهن من
هميشه به عبور مي انديشم
قافيه هاي خاكستري را به دفتر چشمانم سنجاق مي كنم
و صبوري مي كنم در اين تشويش مدام
من را بنگر در اين خطوط
گاهي ازحضور ناتمام خودم هم سيرم
يك تكه نور هم كافي بود تا عبور كنم از اين دهليز عبوس
از اين سراي غريب
من به سفري سخت مي انديشم
و نمي دانم تاب پاسخگويي گاناهان اين روح فرسوده را دارم يا نه
من به شعله ور شدن مي انديشم
هر چند كه از غباري بي تپش بودن مي ترسم
خسته ام بسيار

امضاء: رضا تک و تنها

+ ساعت 23:6 نويسنده تکسوار عشق |

چهارشنبه هشتم خرداد 1387

میون این همه دل ، همه جور و همه رنگ
یه دل ساده می خوام ، مثل آسمون یه رنگ
یه دل ساده می خوام ، یه دلی که دل باشه
میون این همه دل ، غیر آب و گل باشه
دل دریا ، دل رود
دل آبی ، دل آب
دل بی رنگ و ریا ، صاف و ساده بی نقاب
یه دل از همه جدا ، مثل آیینه دیدنی
قصه هاش شنیدنی ، همیشه شکستنی
سخت تنهایی راه
 سخت بی همنفسی
چی میشد یه روز بیاد
اون که نیست مثل کسی

+ ساعت 1:37 نويسنده تکسوار عشق |